5 Ağustos 2021 Perşembe

İKİ ŞEY

Ali Koyuncu

25-12-2017
Bize yazmak için tıklayınız.

Bir önceki köşe yazımı, İtalyalı eski rahip, filozof Giordano Bruno’nun fikirlerinden söz edip; düşünceleri nedeni ile önce dilinin kesildiğini, sonra da ateşte yakıldığını belirterek bitirmiştim. Bu yazımda, Giordano Bruno’nun yaşama, olaylara, tanrı-birey, birey-din ilişkisine bakışı ile Ortaçağ karanlığına başkaldırışından söz ederek; Müslüman dünyasında, özellikle Ortadoğu’da yaşanan karanlığa ışık tutmak istiyorum. Bruno’nun yakılışından, 417 yıl geçmişken; Müslüman ülkelerin sürekli kavga, kargaşa, savaş ve terör belasından; ancak bilimin aydınlık yolundan giderek ve din ticaretine son vererek kurtulabileceğini öğrenmemiz için, daha ne kadar Müslüman’ın yakılması gerekiyor?

Cennetin tapularının sokaklarda satıldığı dönemde; Bruno Hıristiyan dünyasının Ortaçağ karanlığından çıkması için, bilimin aydınlık meşalesini yükseltmeye çalışırken; sömürgeciler ve gericiler tarafından yakılmıştı. İnandığı doğruları; kendisine hiçbir çıkar sağlamadığı halde, sadece insanlığa sağlayacağı yarar nedeniyle; kararlılıkla, inançla savunan birisidir. 1548-1600 tarihleri arasında yaşayan ve insan davranışları hakkında “İki Şey” olarak dile getirdiği görüşleri; 417 yıl sonra da insanlara rehber olmaya devam etmektedir:

İki şey, kalitesiz insanın özelliğidir: Şikâyetçilik ve dedikodu.

İki şey, problemleri çözer: Bakış açısını değiştirmek ve empati(duygudaşlık).

İki şey, yanlış yapmanı engeller: Olaylara akıl, kalp süzgecinden geçirerek bakmak ve hak yememek.

İki şey, kişiyi gözden düşürür: Laf kalabalığı yapmak ve kendini vazgeçilmez sanarak ağıra satmak, kendini övmek.

İki şey, nitelikli insan yapar: İradene hâkim olmak ve evrenle uyumlu olmak.

İki şey, İnsana ekstra değer katar: Hitabet, diksiyon eğitimi almak ve anlayarak hızlı okumayı öğrenmek.

İki şey, insanı geri bırakır: Kararsızlık ve cesaretsizlik.

İki şey, hayatta boşa uğraşmanı engeller: Baskın olan yeteneğini bulmak ve sevdiğin işi yapmak.

İki şey, başarının sırrıdır: Ustalardan ustalığı öğrenmek ve kendini sürekli yenilemek.

İki şey, başarıyı yakalamanın başka bir sırrıdır: İnsanın niyetinin saf olması ve farkındalık.

İki şey, İnsanı kalabalıklardan ayırır: Sorunun değil çözümün parçası olmak. Hayata yeni, özgün, orijinal, farklı bakış açısıyla yaklaşabilmek.

İki şey, İnsanın gelişmesini engeller: Abartı, ifrat, aşırılık ve hep felakete odaklanmak.

İki şey, sorunlara çözüm getirir: Tebessüm ve Sukut.

İki şeyin değeri kaybedilince anlaşılır: Anne ve baba.

İki şey, geri getirilemez: Geçen zaman ve söylenen söz.

İki şey, paylaştıkça çoğalır: Sevgi ve bilgi,

İki şey, hayatta önemli olan ‘her şey için’ zorunludur: Nefes alabilmek ve nefes verebilmek.

Önceleri bir tarikatta mürit olarak çalışıp; yaşadıklarından ve gördüklerinden sonra bilimin aydınlık yolunda yürüme kararı veren Bruno’ya, din tacirleri: “Düşüncelerinden vazgeçtiği takdirde kilise tarafından affedileceğini” söyledi. O, şöyle cevap verdi: “Tanrı iradesini hâkim kılmak için yeryüzündeki iyi insanları kullanır. Yeryüzündeki kötü insanlar ise kendi iradelerini hâkim kılabilmek için tanrıyı ve dini kullanır.” Gördüğü tüm işkencelere karşı, Hıristiyanlıktaki tarikatlaşmaya, din ticaretine karşı çıkıp; bilimin aydınlık yolundan bir an için sapmadı. Ölüm kararını bildiren yargıca: “Ölümümü bildirirken siz benden daha çok korkuyorsunuz.” diyecek kadar kararlı ve cesurdu. Cesurca söylenen o aydınlık düşünceler, insanlığın yolunu bu gün de aydınlatmaya devam ediyor.

YORUM YAZ
BU YAZI HAKKINDA YAPILAN YORUMLAR
Okur yorumları, kişilerin kendi görüşleridir. Bu yorumlardan sorumlu değildir.
YORUM YAZ - İKİ ŞEY
Ali Koyuncu - Diğer Yazıları
Bütün Ali Koyuncu Yazıları