29 Temmuz 2021 Perşembe

FARKLI BİR RAMAZAN

Abdil YAŞAROĞLU

22-05-2021
Bize yazmak için tıklayınız.

Arefe günü geldiğinde mezarlıklara gidilirdi. Memleketim Denizlimizde özellikle Çivril Irgıllı’da ikindi namazından sonra erkekler, ikindi’den öncede kadınlar mezarlığa giderlerdi. Bu hayattan ebediyete göç eden yakınlarını ziyaret edip, mezarlar temizlenir, çiçekler, mezarın önüne de çam ağacı dikilirdi. Arefe günü çocuklara anne, babalar, dedeler, büyükler, ebeler (büyük anneler, babaanne, anneanne) sahura kalkmaları konusunda çocuklara Ramazan’ın önemini anlatır. Arefe günü “kuşlar, kurtlar tüm canlılar oruç tutarlar” diyerek onların en azından Arefe günü oruç tutmaya sevk ederlerdi. Tabi arefeden önceki 2-3 günde çocuklara alışveriş yapılırdı. Herkes kendi bütçesi kadar çocuklarına oldukça eskidiyse ayakkabı, elbise üst baş alırdı. O gün gece çocuklar o alınan bayramlıklarıyla uyurlar, hatta başucuna koyarlardı. Sevinçten çocuklar uyuyamazlardı da. Çünkü elbise, ayakkabı belki de bayramdan bayrama alınırdı.

Bayram sabahı ailenin erkekleri ve erkek çocuklar camilere bayram namazına gider, namazdan sonra cemaat ile camii önünde bayramlaşılırdı. Çocuklar evlerinde bayramlaştıktan sonra akrabalar tek tek gezilirdi. Çocuklar harçlık toplayıp hayallerindeki oyuncağı, bisikleti, barbi bebeği, atari oyuncağı, aynık (misket, bilye) gibi almak istediklerini topladıkları harçlıklarla alırlardı. Bazen hayaller yarım kalırdı. Çünkü hedeflenen rakam toplanmadığı zaman o oyuncak başka bayramlara yerini bırakırdı.

Ramazan bayramında babalar, dedeler kahvehanelerde toplanıp çay, kahve içerek bayramlaşırlardı. Harçlıkları toplayan çocuklar köy içinde buluşurdu. Orası bir buluşma yeri gibiydi. Buluşacağız diye sözleşmelerine gerek yoktu. En sevdiğim ise çocuklar bakkal önlerine gider beklerlerdi. Çünkü köydeki babalar, dedeler bakkaldan şeker, çikolata alıp çocuklara bunları atarlar, çocuklar kapış kapış şeker ve çikolataları toplarlardı. Çünkü Ramazan bayramı şeker bayramıydı. İkindi saatlerine kadar bu gelenek devam ederdi. Herkes gönlünden geçtiği kadar şekerleri alır, çocuklara dağıtırdı. Akşama doğru kilo kilo şeker, çikolata toplayan çocuklar onları evine götürür ya da mahallesinde, sokağında ki kişilere dağıtırlardı.

Güzel günlerdi. Hepsi çok geride kaldı. Günden güne, yıldan yıla, bırakın bu gelenekleri sanırım insanlara hasret yaşayacağız.

Pandemi 2 bayramdır insanları birbirine hasret bıraktı, kucaklaşamadık, sarılamadık, evlere kapandık, bunaldık, sıkıldık. Ama az kaldı. Biraz daha sabredeceğiz, başaracağız. Güzel günler elbet yakın, elbet yakındır. Bayramınızı kutluyorum. Tek dileğim, isteğim sağlık, başka hiçbir şey istemiyorum.

YORUM YAZ
BU YAZI HAKKINDA YAPILAN YORUMLAR
Okur yorumları, kişilerin kendi görüşleridir. Bu yorumlardan sorumlu değildir.
YORUM YAZ - FARKLI BİR RAMAZAN
Abdil YAŞAROĞLU - Diğer Yazıları
Bütün Abdil YAŞAROĞLU Yazıları