Yukatel Denizlispor, Konyaspor maçı öncesi yazdığım yazıda her ne kadar Horozlar ev sahibi ise de zor maç olacağını belirtmiştim.

Bu zor maçı kolaya çevirmenin yolu da sahadaki futbolcuların konsantrasyonuna ve direncine bağlıydı.

Milli takımımızın maçları nedeniyle verilen arada iyi bir hazırlıkla, daha diri, daha organize ve daha istekli bir takım beklerken darmadağın bir takım vardı sahada.

Demek ki, Yukatel Denizlispor milli takımın maçları için verilen arayı iyi değerlendirememiş.

Çünkü sahada takım bütünlüğü, pas zenginliği, isabetli pas oranı yeterli değildi.

Buna rağmen ilk devrenin 12,14 ve 33'cü dakikalarında Rodallega ile net gol pozisyonu yakaladı.

"Ama"

Önemli olan pozisyona girmek, pozisyon bulmak değil, o pozisyonu beklenen neticeye ulaştırmak, yani gole dönüştürmek.

Eğer ilk devrede yakalanan bu gol fırsatlarının biri değerlendirilebilseydi, maçın sonrası daha farklı olurdu.

Yukatel Denizlispor'da beklenenin gerisinde kalan sadece Rodallega değildi, hatta bazılarına göre Rodallega yine çalışan, koşandı.

Konyaspor karşısındaki Denizlispor'da kendi kalitesini ortaya koyan, görevini tam yaptı diyebileceğimiz futbolcu sayısı üçü geçmez.

Kalede Stackhowaik, kaptan Sapunaru ve yoruluncaya kadar yani dakika 75'e kadar Barrow.

Bunların yanına belki bir iki kişi daha yazılabilir.

Ama Horozlara takım olarak bakıldığında kazanmaya yakın olan taraf değildi görüntüleri.

Konyaspor'un golünden sonra biraz toparlanır gibi olsa da, beraberliği yakalayacak golü bulamadılar.

Çünkü, Denizlispor'un kendi gerçeği ile sahada oluşu dakika 65'den sonra 10-15 dakikaydı.

Oysa bir takım mağlubiyetten kurtulmak için ne kadar çabuk toparlanırsa o kadar yol kat eder.

Belki Olcay ve Mehmet Akyüz değişikliği daha önce yapılabilirdi.

Çünkü o iki oyuncunun girmesiyle takıma bir hareket geldi.

Kimse alınmasın, dost acı söylermiş!

Yukatel Denizlispor puan kazandığı maçlarda da hatalar ve eksiklikler içindeydi.

Takdir ettiğim ve çalışmalarını beğendiğim teknik direktör Yücel İldiz bunları gidermemiş.

Tabi ki her takım hep kazanacak değil, kaybettiği de olacak, ama kendi sahasında kayıp her puan çok daha değerlidir.

Ve bir de, iyi oynayıp kaybetmek ile kötü oynayıp kaybetmek farklıdır.

Pazar günü Y. Denizlispor kötü oynadı ve kaybetti.

Bakınız, sistem veya taktikten bahsetmiyorum veya oyuncuların bireysel değerlendirmesini de yapmıyorum.

Çünkü takım oyunlarında önemli bazı ana unsurlar vardır, konsantrasyon, yardımlaşma, takım bütünlüğü gibi.

Önce onlara bakmak gerekir, eğer onlardan bir ikisi eksikse ne sistem işler nede taktik.

Konyaspor karşısındaki Y. Denizlispor'da konsantrasyon ve takım bütünlüğü yoktu.

Dolayısıyla kazanma hırsı ve mücadelede yeterli olmadı/ olamadı.

Maçın hakemi de kötüydü, ama Y. Denizlispor kendi gerçeği ile sahada olabilseydi hakemi de yenerdi.

Teşekkürüm yeşil siyah taraftara, mükemmel destek verdiler takımlarına!..

Umarım Yukatel Denizlispor bu maçtan yeterli dersi çıkaracaktır.

Yazımı Bernard Shaw'ın sevdiğim bir sözüyle bitiriyorum " İnsanlar tecrübeleri oranında değil, tecrübelerinden aldıkları dersler oranında başarılıdırlar."