İnsan bu Dünya’ya gelir. Doğar, büyür, yaşar, yaşlanır, ölür.

Milyonlarca insan gelir gider bu Dünya’ya.. “Gelimli gidimli Dünya’dır bu” diye sözler de edilmiştir. Peki bu gelip gitmelerin mantığı, amacı ne olabilir ki? Yine insanoğlu bir vecize ile yanıtlar bu soruyu;“Bu Dünya’da hoş sada bırakmak..”

Hoş sada yani iyi, güzel, değerli, kalıcı bir şeyler, bir eser bırakmak anlamında kullanılmıştır. Bu bırakılan eserlerin toplamına Kültür diyoruz. Kültür bir bakıma;“İnsanoğlunun doğaya karşın yarattığı değerlerin tümüne denir”Bu kadar girizgah yeterlidir sanırım.

Denizli’de oturan ve çevresine, doğasına, kültürüne, Dünya’sına ilgili bir mimar olarak zaman zaman yakın çevredeki yerleşim yerlerine gider, kısa tatiller yapar, o bölgenin değerlerini, güzelliklerini gözlemler, araştırırım. Denizli çok güzel bir konumdadır. Tüm güzelliklere en fazla 2 saatlik yoldadır. Türkiye’nin en güzel sahilleri, arkeolojik ören yerleri, koyları.. İki saatte orada olursunuz eğer isterseniz. Antalya, Muğla, Aydın, Bodrum, Marmaris, Kuşadası, Efes, Didim, Göcek, Akyaka, Kaş, Kalkan, Patara..

Geçtiğimiz Pazar yine böyle bir çevre gezisi yapalım istedik. Mevsimlerden yaz.. Masmavi denizler bizi bekliyor.. Fethiye Göcek beldesi ve koyları bu mevsimde çok güzel ve serin olur. Bir gezi/tur derneği kılavuzluğunda yaklaşık 150 kişilik bir tekne ile kendimizi Göcek koylarında bulduk. Muğla Tanrı’nın ayrıcalıklı yarattığı kentlerden. Deniz, doğa, tarih, arkeoloji, orman, mimari miras, endemik bitkiler, hepsi Muğla’nın ekstra değerleri.

MAVİ YOLCULUK ve GÖCEK

Tekne ile uğradığımız koyların hepsi güzel. En güzellerinden biri de Taşyaka koyu.Halikarnas Balıkçısı (Cevat Şakir Kabaağaçlı)ve entelektüel, sanatçı, yazar dostlarının 1945 yılında başlattığı“Mavi Yolculuk”geleneği ile tüm Ege koylarını gezip görüyorlardı.Sabahattin Eyuboğlu, Vedat Günyol, Azra Erhat vd. gibi Bedri Rahmi Eyuboğlu da Mavi Yolculardan.Bedri Reis bu koylara vurgun. Karaya ayak bastığında kayalarına resimler yapıyor, mozaikler işliyor. Ölmeden kısa bir Süre önce, son mavi yolculukta, 1974 yılında Reis Taşyaka Koyunun hemen kıyıcığında bulunan, düzgün yüzü denize bakan kayaya bir balık resmi çizip boyuyor. Kayanın önünde yatay duran kayanın üzerine de daire içine farklı balık ve deniz ürünleri yapıyor mozaik ile. O günden sonra Taşyaka koyuna yaklaşanlar uzaktan Bedri Reisin Balık resmini görüyorlar ve koya mutlaka çıkıyorlar. Resmin yanında fotoğraf çektiriyorlar.Zamanla Taşyaka koyunun adı Bedri Rahmi Eyuboğlu koyuna dönüşüyor.

Yazımızın başında sözünü ettiğimiz hoş sada bırakmak işte bu!.. Çok ressamlar, yazarlar üniversite hocaları var. Dümdüz yaşayıp gitmişler. Ama Bedri Reis gibileri de va ki ülkesinin sanatını kültürünü geliştirmişler, ilerletmişler, tanıtmışlar. Her taşına, kayasına resim işlemişler. İz bırakmışlar.

Bedri Rahmi, Akademide Profesörlüğünün yanında çok güzel şiirler de yazmış. Halk sanatı ile yakından ilgilenmiş. Türküleri aydın çevrelere belletmiş. Yazmaları tanıtmış. Kendisi özgün yazmalar basmış. Kilimler dokumuş. Seramikler, mozaikler ile İstanbul’un ve Anadolu’nun çeşitli kentlerindeki binaların cephelerini süslemiş. Denizli Halil Bektaş İlkokulu salonu yol cephesinde de bir dev Bedri Rahmi Mozaiği bulunmaktadır. Önünden geçenler bunun farkında bile değillerdir..

Geçen Pazar gezisinde benim için en heyecan veren Bedri Rahmi koyu ve koydaki balık resmi ile mozaikler olmuştur.

Bedri Rahmi, çok yönlü çok ilginç, derya gibi bir sanatçımızdır. Onu yeterince tanıyor muyuz şüpheliyim.. Akademi’de, resim bölümünde hocası olduğuİbrahim Çallı Atölyesinde1972 yılında kendisine konuk öğrenci olma şansım olmuştu.

Ne mutlu Türki’ye ye, Bedri Rahmi gibi bir ressamı, şairi var. Ne mutlu bizlere ki onunla aynı zaman diliminde yaşama şansımız olmuş..

Sizlere de Göcek koylarında tekne ile dolaşmayı öneririm. Yaşadığınızın farkında olacaksınız ve bu Dünya’da hoş sada bırakmanın anlamını fark edeceksiniz..