etiler poyrazoğlu otomotiv
19 Temmuz 2018 Perşembe

YAŞAMA DAİR (YAŞAMA DAİR kitabımın SUNUŞ yazısı)

Tarık Barbaros Pilevne

16-02-2017


“Seni diğerlerinden farksız yapmaya bütün gücü ile çalışan bir dünyada, kendin olarak kalabilmek, dünyanın en zor savaşını vermek demektir. Bu savaş bir başladı mı, artık hiç bitmez.

Yaşam enerjinizin kaynağı sizin özünüzdür, kendi özünüzden koptuğunuz zaman, yaşama arzunuz kalmaz. Kaygılar içinde geçen bir yaşam, “mış” gibi bir yaşamdan öteye geçmez.

Her insan, her hayvan, her bitkinin doğuştan getirdiği tek bir amacı vardır: Kendini olduğu gibi gerçekleştirmek. Savaşçıyı savaşçı yapan onur, kendine – topluma - yaşama bakış tarzıdır. Yaşam felsefesi ve bu yaşam felsefesi içinde yaptığı eylemdir.

Özetle, yaşam bir felsefedir ve her insanın içinde bir “Savaşçı” vardır.

Anlamlı ve coşkulu bir yaşam için savaşmak gerekir.” Doğan Cüceloğlu / Savaşçı

Anlamlı ve coşkulu bir yaşam için?

Evet, yaşamın bir felsefesi olmalıdır, doğru...

Ancak yaşam, savaşmak için midir?

Bir başka deyişle değer mi?

Leo Tolstoy der ki; Huzur, ruhun şerefsizliğidir.

Mücadele mi, teslimiyet mi; savaşmak mı, huzurlu olmak mı?

Onuru mu seçmeliyiz, bencilliği mi?

Yoksa “mış” gibi mi yapmalıyız?

Savaşıyormuş gibi, düşünüyormuş gibi, yaşıyormuş gibi...

Bu soruya yanıt vermem.

Veremem...

Her insanın yaşamı, ona sunulan bir armağandır.

Çalamam...

Bu ince sanatı kişi özüne göre yorumlar, sahneye yalnız çıkar ve perdeyi başkaları;

Kimine göre doğa, kimine göre zaman veya Tanrı kapatır.

Yaşam ve ölüm o denli iç içe ki?

Yaşamın konuşulduğu yerde ölümü yok saymak olası mı?

İnsanlar birlikte yaşlanır ve yalnız ölürler.

Evet, ölüm yalnızlıktır, tek başınalıktır, uzaktan izlenen bir gün batımıdır.

Acıdır, hüzündür, kederdir.

Var olmak ise anlıktır, anı mı yaşamalı, kim bilir?

Belki de yaşam bir tesellidir, sonsuz zaman ve mekân boyutunda bir aldanıştır.

Yaşam; bir çiçeğin taç yaprağından embriyosuna uzanan yol kadar kısa,

Kaynağından denize koşan ırmak kadar uzun ve coşkuludur.

Uzay kadar derin, antimadde kadar bilinmezdir yaşam.

Yaşam, basma entarili bir çocuğun gözbebeklerindeki menevişlerdir.

Yani sevgi ve hüzündür.

Ölüm ise basittir, bir nefes kadar...

O halde bizler yaşamın yanında olmalı, onu savunmalıyız.

Savunmalıyız ne varsa; YAŞAMA DAİR.

YORUM YAZ
BU YAZI HAKKINDA YAPILAN YORUMLAR
Okur yorumları, kişilerin kendi görüşleridir. Bu yorumlardan sorumlu değildir.
YORUM YAZ - YAŞAMA DAİR (YAŞAMA DAİR kitabımın SUNUŞ yazısı)
Tarık Barbaros Pilevne - Diğer Yazıları
Bütün Tarık Barbaros Pilevne Yazıları