etiler poyrazoğlu otomotiv
21 Ağustos 2019 Çarşamba

Mevlâna’dan Seçme Sözler ve Yorumları: SEN, BEN YOK; BİZ VARIZ

Önder Göçgün

28-01-2019

382- Beri gel, beri, daha da beri ey dost!

Sen bensin, ben de sen’im.

Niceyedir, ne zamana kadar

Aramızdaki bu benlik senlik?

Hz. Mevlâna'nın "Divan-ı Kebîr" adlı eserinden aldığımız bu dört mısra; insani değerler açısından dili, dini, ırkı, cinsi ne olursa olsun, Allah'ın yarattığı kullar olarak insanları ve giderek bütün insanlığı "bir" olarak gören hümanist yaklaşımın, insancıl anlayışın anlamlı ifadesidir. Bu durum, kendini aşma duygusuyla yakından ilgilidir.

Çünkü bazı insanlar, sosyal hayat şartları içerisinde egoist, yani sadece kendisini ve yakınlarını düşünen, koruyup kollayan bencil bir kişilik yapısına sahiptir. Bunlara göre başka insanlar bir değer taşımazlar ve dolayısıyla onların hakları, hukukları yoktur.

Bu yaklaşım tarzı, elbette doğru değildir. İşte Mevlâna, yukarıdaki mısralarında bu gerçeği dile getirerek insanları uyarmaktadır. Böylece, "Sen bensin, ben de sen’im" şeklinde ve "ben sen yok; biz varız!" anlayışı çerçevesinde bu önemli noktaya dikkatleri çekmektedir.

Bunun çaresi ise, kendini aşmaktır. Bu da, insanın bencillik duygusunu körükleyen nefsini kontrol altında tutarak, onun esaretinden, tutsaklığından kurtulmakla mümkündür. Nefsi kontrol altında tutmak ise, çıkarlarına ve her türlü bencilce isteklerine dur demesini, hiç olmazsa sınır koymasını bilmek demektir. Gerçek anlamda insan olmanın ve gelişip, olgunlaşma yolunun bu anlayıştan, böylesine tutum ve davranıştan geçtiğini hatırdan çıkarmadan, bu doğrultuda hareket etmek gerekir.

Milletlerin içinde ve dışında ayrılıkları körükleyenler, sırf kendi menfaati, çıkarı için insanları birbirine düşürerek bir toplumun, ya da toplumların huzurunu yok edip, barışı ortadan kaldıranlar, "Allah'ın nuru, ışığı, parlayan birer camı olan canları, insanları ayrıştıranlar, -yarasa gibi- aydınlıktan kaçan karanlık ruhlu kimselerdir. Mevlâna, bunu da alttaki mısralarında şöyle dile getirir:

Biz Tanrı ışığıyız, ey can

Tanrı’nın parlayan camıyız.

Bunca savaşmamız, inatlaşmamız niye?

Aydınlık, aydınlıktan neden kaçar böyle?

Onun için de, herkesi bir bütünün parçaları olarak görmek gerekir. Çünkü bütün insanlık, Allah'ın yarattığı, dolayısıyla içinde, özünde aynı yağı, yani aynı İlâhi nuru, ışığı, özü taşıyan tatlı birer badem gibidirler:

Canı da bir bil, bedeni de

Can da beden de yüz binlercedir,

Tıpkı bademler gibidir canlar bedenler;

Çünkü hepsinde de ayni yağ var.

YORUM YAZ
BU YAZI HAKKINDA YAPILAN YORUMLAR
Okur yorumları, kişilerin kendi görüşleridir. Bu yorumlardan sorumlu değildir.
YORUM YAZ - Mevlâna’dan Seçme Sözler ve Yorumları: SEN, BEN YOK; BİZ VARIZ
Önder Göçgün - Diğer Yazıları
Bütün Önder Göçgün Yazıları